Архив метки: Минск

Мы — людзі на тэатральным балоце?

Нядаўна аналізаваў даты бліжэйшых прэм’ер у сталічных тэатрах. Дагэтуль знаходжуся ў шоку.

Як вы лічыце, колькі ў сакавіку ў Мінску адбудзецца прэм’ер? Дзве! У Купалаўскім тэатры рэжысёр Аляксандр Янушкевіч ставіць спектакль «Арабская ноч» (п’еса сучаснага нямецкага драматурга Роланда Шымельпфеніга). У Тэатры оперы і балета Аляксандра Ціхамірава прапануе новую інтэрпрэтацыю балета «Шчаўкунок». Усё!

Заўважце, гэта не лета, не позняя вясна і не ранняя восень, калі мінчукі праводзяць час ў вёсках ці на лецішчах, або выпраўляюцца ў вандроўкі. Гэта ж частка зімовага сезона, калі тэатральнае жыццё мусіць проста віраваць!

Зразумела, калі пачаць высвятляць сітуацыю з іншымі тэатрам, у кожнага знойдзецца свая паважлівая прычына. Хтосьці выпускае прэм’еры у красавіку (Музычны, Лялечны, ТЮГ). Іншыя «адстраляліся» ў пачатку зімы (РТБД, Тэатр-студыя кінаакцёра). Іншыя знаходзяцца на рэканструкцыі (Маладзёжны).

Але дзве прэм’еры ў месяц для амаль 2-мільённага горада?!

Забытые легенды. Светлана Данилюк

Предстоящая премьера «Аиды» неизбежно порождает сравнения с предыдущими интерпретациями оперы Дж.Верди и их главными героями. Поэтому наш сегодняшний рассказ посвящен одной из самых ярких исполнительниц царской дочери Амнерис – знаменитой певице, народной артистке СССР и Беларуси Светлане Данилюк.


Светлана Данилюк
Читать далее Забытые легенды. Светлана Данилюк

Беларусы сталі нацыяй

Доўга шукаў словы, якія б змаглі, хаця б часткова, перадаць агульны настрой. Жахлівае адчуванне таго, што побач з табой былі людзі, якія радаваліся жыццю, святлу і вясне. А потым хтосьці націснуў кнопку, і ўсё знікла. Читать далее Беларусы сталі нацыяй

Мае спачуванні

Калі здараюцца такія трагедыі, разумееш, як усё адносна.

Так атрымалася, што я трапіў на Кастрычніцкую плошчу праз 10-15 хвілін пасля выбуху. Як і пераважная большасць мінчан, збіраўся ехаць дадому. Ішоў да метро і нават дамовіўся пра сустрэчу на перакрыжаванні «Кастрычніцкай» і «Купалаўскай». Калі б не затрымалі, мог, не дай Божа, трапіць туды раней.

Цяпер разумееш, што на месцы пацярпелых мог апынуцца кожны.

Убачыў паралізаваны цэнтр. Велізарную колькасць людзей. Дым з выхаду метро (ля Дома афіцэраў). Людзях у павязках, што туды заходзілі. Пацярпелых, што ляжалі на насілках. Гэта было страшна і жахліва.

Мае шчырыя спачуванні ўсім пацярпелым і іх сваякам!