Ад Юргона да Юджына: новая аповесць Анатоля Казлова

Дванаццаты нумар “Маладосці” за 2011 год прапанаваў сваім чытачам часопісны варыянт аповесці Анатоля Казлова “Абганяючы сны”.


Читать далее Ад Юргона да Юджына: новая аповесць Анатоля Казлова

Беларуская Эстонія

Здавалася б, у лёсах Беларусі і Эстоніі прысутнічае куды больш адрозненняў, чым падабенстваў. Вытокі нашай нацыі ў славяна-балцкім асяроддзі, тады як насельніцтва прыбалтыйскай рэспублікі мае фіна-угорскія карані. Уласная дзяржаўнасць прасочваецца ў беларусаў з Сярэднявечча, а вось у эстонцаў яна адсутнічала да пачатку ХХ стагоддзя. Тым не менш шматлікія культурныя сувязі паміж двума народамі даюць усе падставы гаварыць пра існаванне феномена “беларускай Эстоніі”.


Талін
Читать далее Беларуская Эстонія

Учительница первая моя

Всегда отношусь с некоторой иронией к пафосному стилю. Однако сейчас мне точно не избежать его. Ведь этот небольшой материал посвящён Валентине Фёдоровне Римашевской, моему классному руководителю в начальной школе. Читать далее Учительница первая моя

Рэнесанс Новага драматычнага тэатра

Пачатак новага года заўсёды прымушае падводзіць пэўныя вынікі яго папярэдніка. На маю суб’ектыўную думку, галоўнымі падзеямі ў жыцці сцэнічных калектываў сталіцы ў 2011 годзе стала адраджэнне Новага драматычнага тэатра.


Будынак Новага драматычнага тэатра.
Фота з сайта http://minsk.gov.by

Читать далее Рэнесанс Новага драматычнага тэатра

Літаратурныя вынікі 2011 года

Падвядзенне любых вынікаў мінулага года — суб’ектыўная рэч. Падвядзенне літаратурных вынікаў — суб’ектыўнасць у квадраце ці ў кубе. У ідэале тэатральны ці кінакрытык можа праглядзець усе прэм’еры ў драматычных, музычных, лялечных ці кінатэатрах. А хто можа пахваліцца тым, што прычытаў ці азнаёміўся з усімі мінулагоднімі кнігамі? Цудоўна разумею, што мне таксама не пазбегнуць абвінавачванняў у суб’ектыўнасці. Тым не менш, паспрабую. Читать далее Літаратурныя вынікі 2011 года

Рукапісы татар не гараць!

Па рэдакцыйных заданнях часта даводзіцца бываць на шматлікіх прэзентацыях, арганізаваных у музеях, кнігарнях, бібліятэках. Часцей за ўсё яны арганізаваны слаба, таму справаздачы з іх я на блог не выкладваю. Але бываюць і шчаслівыя выключэнні. Адным з іх стала мерапрыемства ў Цэнтральнай навуковай бібліятэцы, дзе прысутным расказалі пра каталог “Рукапісы татараў Беларусі канца XVII – пачатку XX ст….»


Читать далее Рукапісы татар не гараць!